πρωταγόρας

Αρχέστρατος

Αθηναίος πολιτικός (5ος αι. π.Χ.). Ανήκε στο δημοκρατικό κόμμα και συνεργάστηκε με τον Εφιάλτη το 462 π.Χ. για τον περιορισμό της δύναμης του Αρείου Πάγου.

Η ομιλία της JACQUELINE DE ROMILLY

Την 11η Ιουλίου 1995 σε μια λαμπρή, επίσημη τελετή στην Πνύκα, με μεγαλοπρεπές σκηνικό την Ακρόπολη, με παρουσία του κ. Προέδρου της Δημοκρατίας, όλης της πολιτικής ηγεσίας και εκατοντάδων εκλεκτών προσκεκλημένων το «Ίδρυμα Ωνάση» απένειμε τα καθιερωμένα «Βραβεία Ωνάση» σε προσωπικότητες, που διακρίθηκαν διεθνώς σε διάφορους τομείς. Η κα Ζακελίν ντε Ρομιγί, Ελληνίστρια, έλαβε το «Βραβείον Ωνάση για τον Πολιτισμό (Γράμματα, Τέχνες και Ανθρωπιστικές Επιστήμες), για τα διεθνούς αναγνωρίσεως συγγράμματά της, την εξαιρετική συμβολή της στη μελέτη και διάδοση του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος και για τους αγώνες της για τη διατήρηση της Αρχαίας Ελληνικής και Λατινικής Γλώσσας στα Γυμνάσια και τα Λύκεια ως βάσεως του συγχρόνου πολιτισμού και της ανθρωπιστικής Παιδείας.

Μετά την απονομή του Βραβείου από τον κ. Προέδρο της Δημοκρατίας η κα de Romilly ανήλθε στο βήμα και με Ελληνικά στην αρχή είπε τα εξής:

Continue Reading →

efialtes

Εφιάλτης ο Σοφωνίδου

Ο Εφιάλτης (- 461 π.Χ.), γιος του Σοφωνίδη, ήταν διαπρεπής πολιτικός στην αρχαία Αθήνα και μέντορας του Περικλή.

Η βιογραφία του είναι ελάχιστα γνωστή, ωστόσο παραδίδεται πώς ήταν φτωχός, δίκαιος και αδιάφθορος. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο περιστατικό που αναφέρεται σε αυτόν. Κάποτε οι φίλοι του θέλησαν να του δώσουν δέκα τάλαντα, εκείνος όμως δεν τα δέχθηκε, με το εξής επιχείρημα:

«αυτά θα με αναγκάσουν, επειδή θα σας ντρέπομαι, να αποκρύψω κάτι από τα δίκαια. Επειδή όμως ούτε θέλω να σας ντρέπομαι ούτε να σας χαρίζομαι, θα σας φανώ δυσάρεστος».

Continue Reading →

Συνέντευξη Χρήστου Ρήγα

Ολόκληρη η συνέντευξη με τον Συγγραφέα της Δημοκρατίας του Εφιάλτη, Χρήστο Ρήγα.
(την περίληψη της συνέντευξης μπορείτε να δείτε εδώ:
http://demo.kratia.gr/2012/03/η-ιστορία-της-δημοκρατίας/ )
Το 462 π.Χ. είναι μία ξεχωριστή στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Το έτος αυτό γεννήθηκε η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, τόσο σαν πολίτευμα, όσο και σαν λέξη.
Η γέννηση όμως καθώς και η λειτουργία της δημοκρατίας καλύπτονται από ένα πέπλο σιωπής.
Αυτό δεν έγινε τυχαία, από έλλειψη επαρκών στοιχείων, αλλά σκόπιμα, γιατί οι οικονομικά και πολιτικά κυρίαρχες τάξεις θέλησαν να αποκρύψουν από τους λαούς το αληθινό πρόσωπο της δημοκρατίας. Για τον λόγο αυτόν η δημοκρατία έχει φτάσει σε μας τόσο διαστρεβλωμένη και παραποιημένη, ώστε να μην μπορούμε να διακρίνουμε καθαρά το αυθεντικό πρόσωπό της.
Στο πολίτευμα της δημοκρατίας που εγκαθίδρυσε ο Εφιάλτης, η πολιτική εξουσία ανατέθηκε στους ίδιους τους πολίτες, ώστε να την ασκούν αυτοπροσώπως και όχι μέσω αντιπροσώπων τους.
Ονομάστηκε δημοκρατία για να εκφράσει το πολίτευμα κατά τρόπο αυθεντικό , γιατί ακριβώς η λέξη σημαίνει: «εξουσία των πολιτών».
Σήμερα παρουσιάζονται ως δημοκρατικά, καθεστώτα που δεν έχουν καμία συγγένεια με την δημοκρατία. Στο όνομα της δημοκρατίας, οι κυρίαρχες δυνάμεις, καταδυναστεύουν τους λαούς σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της Γης.

Continue Reading →

Περί πολιτικής ζωής

Συνέντευξη με τον γνωστό έλληνα φιλόσοφο Κορνήλιο Καστοριάδη (1922-1997) που διέπρεψε στην Γαλλία.

Δημοσιογράφος:
Συχνά λέγεται ότι η Ελλάδα είναι «προβληματική», στην Ελλάδα «όλα γίνονται στον αέρα», «χωρίς προγραμματισμό», «χωρίς βάρος». Με τέτοιες διαπιστώσεις συμφωνούν πολλοί. Αλλά περιορίζονται συνήθως μόνον στις διαπιστώσεις.Γνωρίζω ότι η ελληνική κατάσταση σας απασχολεί βαθειά. Ποια είναι η ερμηνεία σας για όσα συμβαίνουν; Γιατί συμβαίνουν έτσι τα πράγματα στην Ελλάδα; Ποιες οι βαθύτερες αιτίες;

Καστοριάδης:
Πρώτον, δεν ξέρω. Δεύτερον, στο μέτρο που μπορώ να ξέρω κάτι, είναι ότι η πολιτική ζωή του ελληνικού λαού τελειώνει περίπου το 404 π.χ.

Δημοσιογράφος:
Νομίζω ότι θα ενοχλήσει πολύ αυτή η διατύπωσή σας.

Continue Reading →

Η ιστορία της δημοκρατίας

Συνέντευξη με τον Συγγραφέα της Δημοκρατίας του Εφιάλτη, Χρήστο Ρήγα.
Το 462 π.Χ. είναι μία ξεχωριστή στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Το έτος αυτό γεννήθηκε η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, τόσο σαν πολίτευμα, όσο και σαν λέξη.
Η γέννηση όμως καθώς και η λειτουργία της δημοκρατίας καλύπτονται από ένα πέπλο σιωπής.
Αυτό δεν έγινε τυχαία, από έλλειψη επαρκών στοιχείων, αλλά σκόπιμα, γιατί οι οικονομικά και πολιτικά κυρίαρχες τάξεις θέλησαν να αποκρύψουν από τους λαούς το αληθινό πρόσωπο της δημοκρατίας. Για τον λόγο αυτόν η δημοκρατία έχει φτάσει σε μας τόσο διαστρεβλωμένη και παραποιημένη, ώστε να μην μπορούμε να διακρίνουμε καθαρά το αυθεντικό πρόσωπό της.
Στο πολίτευμα της δημοκρατίας που εγκαθίδρυσε ο Εφιάλτης, η πολιτική εξουσία ανατέθηκε στους ίδιους τους πολίτες, ώστε να την ασκούν αυτοπροσώπως και όχι μέσω αντιπροσώπων τους.
Ονομάστηκε δημοκρατία για να εκφράσει το πολίτευμα κατά τρόπο αυθεντικό , γιατί ακριβώς η λέξη σημαίνει: «εξουσία των πολιτών».
Σήμερα παρουσιάζονται ως δημοκρατικά, καθεστώτα που δεν έχουν καμία συγγένεια με την δημοκρατία. Στο όνομα της δημοκρατίας, οι κυρίαρχες δυνάμεις, καταδυναστεύουν τους λαούς σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της Γης.

Continue Reading →

Αρχές Δημοκρατίας draft 0.1

 

Η λέξη δημοκρατία είναι σύνθετη και αποτελείται από τις λέξεις κράτος και δήμος. Η λέξη κράτος προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα κρατ-έω, κρατ-ώ που σημαίνει κυριαρχώ, έχω δύναμη και την επιβάλλω. Συχνά (λανθασμένα) ερμηνεύεται και ως εξουσία που ετυμολογικά προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα έξεστι +δοτική προσωπική δηλαδή έχω τη δυνατότητα, μπορώ. Επομένως δημοκρατία είναι η κυριαρχία του δήμου.

Δήμος είναι το σύνολο των πολιτών που δέχονται να λειτουργούν ως ομάδα και ελεύθερα επιλέγουν την απαράκλητη και έσχατη τήρηση των παρακάτω αρχών:

(i) η αρχή της ισονομίας: όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο αλλά και ο νόμος απέναντι στον κάθε πολίτη.

(ii) η αρχή της ισοπολιτείας: όλοι οι πολίτες μετέχουν στις δημόσιες εξουσίες. Το δικαίωμα όμως αυτό πηγάζει από την υποχρέωση της συμμετοχής.

(iii) η αρχή της ισότητας ψήφου: η συμμετοχή κάθε πολίτη στην διαμόρφωση των αποφάσεων του δήμου, έχει ακριβώς την ίδια βαρύτητα και το ίδιο αποτέλεσμα.

(iv) η αρχή της παρρησίας και της ισηγορίας: ο κάθε πολίτης έχει την υποχρέωση και το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα την γνώμη του και αυτή τελεί υπό την απόλυτη προστασία του δήμου. Με αυτόν τον τρόπο η άποψη του πολίτη εμπλουτίζει τον δήμο με πρωτότυπες ιδέες και συντελεί στην υπεράσπιση του δικαίου. Συγκεκριμένα η παρρησία (πᾶν + ῥητός) αφορά την υποχρέωση του, να εκφέρει την άποψη του ελεύθερα και με ειλικρίνεια ενώ η ισηγορία (ίσος + αγορεύω) το δικαίωμα του να αγορεύει, να μιλά στην εκκλησία του δήμου. Η παρρησία καλλιεργεί την ελευθερία σε όλους τους πολίτες γιατί εκπαιδεύονται στο να διευρύνουν τους ορίζοντες τους είτε ως ομιλητές είτε ως ακροατής.

(v) η αρχή της πλειοψηφίας: η υποταγή των πολιτών στην θέληση της πλειοψηφίας.

(vi) η αρχή της διαφάνειας: αφορά στις αποφάσεις, διαδικασίες και τους πόρους του δήμου. Οποιοσδήποτε πολίτης έχει την υποχρέωση και την δυνατότητα να ελέγχει το δήμο.